HR Sales & Service

HR Call Center

ကုမၸဏီမွာဆုိ ဖုန္းလက္ခံရဆုံးကေတာ့ Reception ပါ။ ဒုတိယလက္ခံရဆုံးကေတာ့ HR ဌာနမွာရွိေသာ R&S service ပါ။ ေၾကျငာလုိက္တဲ့ လစ္လပ္ေနရာေတြအတြက္ ဝန္ထမ္းလိုေသးလား? ဘယ္မွာလုပ္ရမွာလဲ? ဘာလုပ္တဲ့ ကုမၸဏီလဲ? လစာကေကာ? စုံလုိ႔ပါပဲ။ Call ေတြက နည္းတာမဟုတ္ဘူး။ ရုံးဖုန္းပါ မေလာက္ေတာ့ external ဖုန္းတစ္လုံးပါေဆာင္ထားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀င္လာတဲ့ ဖုန္း call တုိင္းဟာ ကိုယ့္ကုမၸဏီကုိ အက်ိဳးျပဳႏုိင္မဲ့ ၀န္ထမ္းေကာင္းေတြ ျဖစ္မလာဘူးလို႔ မေျပာႏုိင္ဘူးေလ။ဒါေၾကာင့္ Call center က အသံခ်ဳိခ်ိဳ၊ ၾကားလိုက္တာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴး ခ်က္ခ်င္း၀င္သြားေစမယ့္ ေလသံမ်ိဳးနဲ႔ ေျပာရပါတယ္။ လိုအပ္ရင္ လမ္းညြန္းမႈေတြျပန္ေပးရပါတယ္။ Conversation တစ္ခုမွာ ကုိယ့္ရဲ႕ အေျပာအဆုိဟာ ကိုယ့္ကုမၸဏီရဲ႕ image ကို ထိခိုက္ေစႏုိင္ပါတယ္။ ငါတုိ႔က အလုပ္ခန္႔မယ္သူမယ္ ငါတုိ႔ကဘာလုိ႔ခ်ိဳသာရမွာလဲ၊ မအားေသးဘူး ေနာက္မွ ဆက္လို႔ လုပ္လုိ႔မရပါဘူး။ R&S ကို တာ၀န္ယူထားရင္ Candidate တစ္ေယာက္ ကုိယ့္ကုမၸဏီ ထုိင္ခုံမွာ လာထုိင္ႏုိင္တဲ့အထိ ၀န္ေဆာင္မႈ ေပးရပါမယ္။ ပထမေျခလွမ္းကေတာ့ call တစ္ခုကစတာပါပဲ။ ကုိယ့္ရဲ႕ စိတ္ေနသေဘာထားဟာ ဒီေနရာမွာ အေရးၾကီးပါတယ္။

---------------------

HR Customer Service

HR ဌာနတစ္ခုဟာ Customer service ဆုိလည္းမမွားပါဘူး။ ေန႔စဥ္ေပးေနရတဲ့ ၀န္ေဆာင္မႈေတြဟာ ကုမၸဏီနဲ႔ ၀န္ထမ္းေတြၾကား အဆင္ေျပေခ်ာေမြ႔ေစဖုိ႔ ရည္ရြယ္ပါတယ္။ လူလူခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္လုပ္ကုိင္ရသည့္အျပင္ ေျပာဆုိဆက္ဆံေရးပါေကာင္းရပါတယ္။ ေန႔စဥ္လက္ခံရရွိလာတဲ့ Customer (Staffs) complain ေတြကို စိတ္ရွည္စြာ နားေထာင္ေပးရျပီး အၾကံဥာဏ္ ၀န္ေဆာင္မႈေတြပါ ျပန္ေပးရပါတယ္။ ဆုိးဆုိး၀ါး၀ါးအေျခအေနမွာ ရွိေနတဲ့ customer ေတြရဲ႕ အျပဳမူေတြကိုပါ HR ကဒဏ္ခံရပါတယ္။ HR ကေပးေနတဲ့ Service ေတြကေတာ့ အမ်ားၾကီးပါ။ R&S service , T&D service, Payroll service , PR service စေသာ ေပးေနတဲ့ service ေတြကေတာ့ ပုံစံမတူပါဘူး။ R&S မွာဆုိ Candidate ေတြဟာ မတူကြဲျပားတဲ့ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳ ေနာက္ခံေတြလာၾကတဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုမၸဏီနဲ႔ ကုိက္ညီမယ့္သူကို R&S က စစ္ထုတ္ျပီးေရြးပါမယ္။ ခန္႔အပ္ထားတဲ့ ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ကိုလည္း follow လုိက္ျပီး Performance Appraisal လုပ္ရပါမယ္။ တုိင္းတာခ်က္ေတြအရ လိုအပ္ရင္ T&D service ကုိသုံးရပါမယ္။ Organization ထဲမွာ T&D အတြက္ သင္တန္းေနရာ၊ ေပးသူ၊ ယူသူ၊ ကၽြမ္းက်င္သူ

 

မွတ္တမ္းတစ္ခုရဲ႕ ေနာက္ကြယ္

--- ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် သြားလာလႈပ္ရွား ရုန္းကန္ရင္ ေပ်ာ္စရာအခ်ိန္ေလးေတြရွိသလို စိတ္ညစ္စရာအခ်ိန္ေလးေတြလည္း လူတုိင္းကိုယ္စီမွာ ရွိၾကပါတယ္။ တစ္ေန႔တာျဖစ္ပ်က္သမွ်အေၾကာင္းအရာေတြဟာ အနာဂတ္အတြက္ ျဖစ္တည္းမႈတစ္ခုပါ။ ခံစားခ်က္ေတြ ေရာေထြးေနတဲ့ လူေတြမွာ အားနည္းခ်က္ေတြအမ်ားၾကီးရွိၾကတယ္။ စိတ္၏ေစရာကုိ လုိက္ေနရင္ မသိစိတ္နဲ႔ သိစိတ္ၾကားထဲမွာ အဆင္ေျပသလိုေနေနရတယ္။ ကိုယ္စိတ္ကို ထိန္းႏုိင္တဲ့သူတစ္ေယာက္ဟာ ကမၻာၾကီးတစ္ခုကို အုပ္စုိးေနရသလုိပါပဲ။ ကိုယ္ဘယ္လုိရပ္ေနလည္းဆိုတာ ကိုယ္အေပၚမွာသာ မူတည္ပါတယ္။
--- ပုံစံတူေတြမ်ားထဲၾကားထဲမွာ အတုမခိုးမိဖုိ႔အေရးၾကီးတယ္။ Simpler ေတြမ်ားတဲ့ၾကားထဲမွာ Different ျဖစ္ေနဖုိ႔လိုတယ္။ ဆန္႔က်င္ေနဖုိ႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ကုိယ္ရည္ကိုယ္ေသြးေၾကာင့္ ထင္ရွားျပီး ကုိယ့္ကိုကိုယ္ ေလးစားေနတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနဖုိ႔လုိတယ္။ တစ္ခ်ို႕လူေတြဟာ လူဂြစာ ေပါင္းသင္းရခက္တယ္လို႔ ဆုိၾကတယ္။ ထုိသူတုိ႔နဲ႔ လူအမ်ားက မေပါင္းသင္းလိုၾကဖူး။ တကယ္ေတာ့ သူတို႔ဟာ သူတုိ႔ယုံၾကည္ရာအတြက္ ရပ္တည္ေနၾကတာပါ။ အစြန္းမေရာက္သြားရင္ေတာ့ အမ်ားထက္သာတယ္လို႔ သတ္မွတ္လို႔ရပါတယ္။
--- ကုိယ္ကုိကုိယ္ အားက်ႏုိင္ဖုိ႔ထက္ အျမင္မွာေပၚလာတဲ့သူေတြကိုပဲ အားက်မိတတ္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိ သိပ္ဂရုစုိက္လြန္အားၾကီးတယ္။ သူမ်ားေတြ ခ်မ္းသာေနရင္ ကုိယ္လည္းခ်မ္းသာခ်င္တယ္၊ ေအာင္ျမင္ေနတာျမင္ရင္ ေအာင္ျမင္ခ်င္တယ္၊ လွေနျပန္ရင္လည္းလွခ်င္ျပန္တယ္၊ စေသာ အေတာ္မသတ္ႏုိင္ေသာ ေလာဘေတြနဲ႔ ျဖည့္ဆည္လို႔ကို ဆုုံးမွာမဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုယ္မွာ ရွိေနတဲ့ ေကာင္းမြန္တဲ့အရည္ခ်င္းေလးေတြနဲ႔ ကုိယ့္ကိုကိုယ္ ျပန္လည္းမြမ္းမံမယ္ဆုိရင္ သူမ်ားထက္မသာရင္ေတာင္ ကိုယ္ဘ၀မွာ ကိုယ္ေနေပ်ာ္ေနမွာပါ။ ဘ၀ဟာ ဓါတ္ပုံေတြနဲ႔ ဖြဲ႔စည္းထားတာမဟုတ္ပါဘူး။
--- သင္တုိ႔ျမင္ေတြ႔ေနရတဲ့ အားက်ရတဲ့ ဓါတ္ပုံေတြရဲ႕ေနာက္မွာ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြဟာ အလိမ္အညာေတြပါ။ တစ္ခ်ဳိ႕အရာေတြကေတာ့ ရာႏႈန္းျပည့္ မျပည့္စုံပါဘူး။ ခံစားခ်က္ေတြနဲ႔လူမွာ ဖြင့္ဟဖုိ႔အတြက္ ေနရာတစ္ေနရာလိုတယ္။ ကုိယ္ေဘးမွာ နားေထာင္ေပးမယ့္သူရွိတဲ့အတြက္ အေၾကာင္းမဟုတ္ေပမယ့္ နားေထာင္ေပးမယ့္သူမရွိတဲ့သူအတြက္ ေျဖေဖ်ာက္ရာတစ္ခုေတာ့လိုပါတယ္။ဒါကေတာ့ ဖုန္းတစ္လုံးပါ။ ေခတ္မွီလာတာမွန္ေပမယ့္ သိသင့္တဲ့ ေခတ္အတြင္းက အရာေတြဟာ ခေရေစ့တြင္းၾက သိမလာခဲ့ၾကေတာ့ပါဘူး။ ေခတ္ေက်ာ္ေခတ္ပါ။
--- ေပၚပင္ေတြ အေပၚယံေတြနဲ႔သာ ျဖစ္တည္လာတဲ့ အတုအပေခတ္တစ္ခုပါ။ လူအမ်ားေတြေရာက္ေနၾကတဲ့ ေနရာကို ေရာက္ဖူးခ်င္တယ္၊ ငါလည္းသြားႏုိင္တယ္ဆုိတာမ်ိဳးေပါ့။ ဒီလုိပဲ လူအမ်ား . . . လူအမ်ား . . . ေတြရဲ႕အရိပ္ဟာ ကိုယ္မွာ လြမ္းမုိးမႈေတြမ်ားလာေတာ့ ငါဆုိတာ ဘာလဲလုိ႔ေတာင္ ျပန္ေမးခ်ိန္ေတာင္ မရွိေတာ့ဘူး။ ေသခ်ာစဥ္စားၾကည့္ပါ။ သင့္က်န္ခဲ့အခ်ိ္န္ေတြမွာ ဓါတ္ပုံေတြရဲ႕ ေနာက္ကအေၾကာင္းအရာေတြ ျပန္မွတ္မိေသးရဲ႕လား? အဲတုန္က ေပ်ာ္ခဲ့ရတဲ့အခ်ိန္ေတြကေကာ ခုခ်ိန္ထိရွိေနတုန္လား? အဲတုန္က လူေတြကေကာ တကယ္ပဲ ကိုယ္အတြက္ အေရးပါခဲ့ၾကလား? သူအတြက္ေကာ ကုိယ္က အေရးပါတဲ့သူတစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့ရဲ႕လား?
--- ဓါတ္ပုံဆုိတာ မွတ္တမ္းတစ္ခုပါပဲ။ ကိုယ္အသုံးျပဳခဲ့အခ်ိန္တစ္ခုမွာ ကိုယ္နဲ႔ အနီးစပ္ဆုံးလူေတြနဲ႔ ခဏတာရွိခဲ့တာပါ။ ဆက္ျပီးထိန္းထားႏုိင္တဲ့ မွတ္တမ္းေတြေတာ့ ေတြ႔ဖူးပါတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ နည္းပါတယ္။ အခ်ိန္တန္ရင္ အိမ္ျပန္ရစျမဲပါ။ အိမ္မွာေတာ့ အျမဲအသစ္ျဖစ္ေနတဲ့ မွတ္တမ္းစဥ္တစ္ခုေတာ့ရွိေနတယ္။အဲဒါ မိသားစု မွတ္တမ္းပါပဲ။ ေပ်ာ္ရြင္ေနတဲ့ မိသားစု၊ ထမင္း၀ိုင္းတစ္၀ုိင္းထဲမွာ ေပ်ာ္ရြင္စြာ စားေသာက္ေနတဲ့မိသားစု၊ ကေလးေတြအတြက္ အခ်ိန္ေပးေနတဲ့ မိသားစု။ အေဖျပန္မလာခင္ အေဖကို ေစာင့္ျပီးမွ ညတူတူစားၾကတဲ့ မိသားစု၊ စိတ္ကူးနဲ႔တင္ေပ်ာ္စရာေကာင္းေနတဲ့ မွတ္တမ္းတစ္ခုပါ။
--- ေခတ္အရ culture ခ်ိန္းေနေပမယ့္ မိသားစုမွတ္တမ္းမွာေတာ့ ထိန္းသိမ္းသင့္တဲ့ ယဥ္ေက်းမႈတစ္ခုပါ။ မိသားစုထက္ ဖုန္းတစ္လုံးေပၚမွာ အခ်ိန္ေတြ ပိုသုံးမိတဲ့အခါ ဖုန္းတစ္လုံးဟာ ကိုယ္အတြက္သီသန္႔ သူငယ္ခ်င္းျဖစ္လာတယ္။ အထူးသျဖင့္ Facebook လုိေနရာမွာ အခ်ိန္ေတြရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံထားမယ္ဆုိရင္ သင္ဟာ အေတြးအေခၚ ပညာရွင္ၾကီးတစ္ေယာက္ သုိ႔မဟုတ္ ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ ဒါမွမဟုတ္ စိတ္ေရာဂါသည္တစ္ေယာက္ေတာ့ ျဖစ္ေနေလာက္ပါျပီ။ ဘာလို႔လဲဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ားရဲ႕ ေန႔စဥ္ဘ၀ထဲမွာ ဒီအရာဟာ အသက္ရွင္ဖုိ႔အတြက္ ေဆးတစ္လုံးလုိ လိုအပ္ေနတယ္လုိ႔ ထင္ေနလို႔ပါ။ လက္ေတြ႔ဘ၀ထဲျပန္လာခဲ့ၾကပါတယ္။ ဟုိအရင္လို လူလူခ်င္း စကားေတြေျပာၾကမယ္ေလ။
--- ျမင္ေနရတာေလးနဲ႔ စကားသတ္ရရင္ “လူတစ္ေယာက္ ဖုန္းတစ္လုံး ဘ၀တစ္ခု နိဂုံး” ။ ဒါပါပဲ … စိတ္ထဲေပၚလာတာေလး ျပန္လည္းမွ်ေ၀တာပါ။ ဒါဟာ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ထင္ျမင္ခ်က္တစ္ခုပါ။ ေဆြးေႏြးႏုိင္ပါတယ္။
#Jimmy_Hein

Mark Zuckerberg ႏိုင္ငံေရးဘက္ကို ကူးဖို႔ျပင္ဆင္ေနၿပီလား လို႔ ယူဆခ်က္ေတြထြက္ေပၚ

 Facebook တည္ေထာင္သူ Mark Zuckerberg ဟာ ယခုႏွစ္
၂၀၁၇ မွာ အေမရိကန္မွာရွိတဲ့ ျပည္နယ္ေတြအားလံုးကို အေရာက္
သြားဖို႔ စီစဥ္ထားတယ္လို႔ ထုတ္ျပန္ေျပာဆိုခဲ့တာေၾကာင့္ ၎ဟာ
ႏိုင္ငံေရးဘက္ကုိ ကူးေျပာင္းသြားေကာင္းသြားႏိုင္တယ္လို႔ ထုတ္
ေဖာ္အရိပ္ျပလုိက္သလိုျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ႏိုင္ငံတကာသတင္းတစ္ရပ္
မွာ ေဖာ္ျပထားပါတယ္။

အရင္ႏွစ္ေတြတုန္းကေတာ့ သူဟာမန္းဒရင္းတရုတ္စာကို သင္
ယူခဲ့သလို ေန႔စဥ္ခရီးမုိင္တစ္မုိင္နီးပါးေျပးမယ္လို႔ ကတိျပဳေျပာ
ၾကားခဲ့သူျဖစ္ပါတယ္။ အလားတူ သူရဲ႕ ေနအိမ္ကုိထိန္းခ်ဳပ္ဖို႔အ
တြက္ Jarvis လို႔ေခၚတဲ့ Virtual assistant ကိုပါ ဖန္တီးခဲ့သူျဖစ္
ပါတယ္။

ယခုႏွစ္မွာေတာ့ ၎အေနနဲ႔ အေမရိကန္မွာရွိတဲ့ ျပည္နယ္ေတြ
အားလံုးကို သြားေရာက္လည္ပတ္ၿပီး ျပည္နယ္တုိင္းက ေဒသခံေတြ
နဲ႔ ေတြ႕ဆံုခ်င္တယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္သြားခဲ့ပါတယ္။ ၎ဟာ လက္ရွိအ
ခ်ိန္ထိ ျပည္နယ္ ၂၀ အထိ သြားခဲ့ၿပီး အခုႏွစ္ကုန္မတုိင္ခင္ ျပည္နယ္
၃၀ ခန္႔အထိ သြားေရာက္လည္ပတ္ဖုိ႔ရွိေနတာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။

" ဒီႏွစ္ပိုင္းမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ဆႏၵရွိေနတာက ဒီမွာရွိတဲ့ လူေတြ
သူတို႔ ဘယ္လုိေတြ ေနထုိင္ေနၾကတယ္၊ ဘယ္လုိေတြ အလုပ္လုပ္
ေနၾကတယ္၊ အနာဂတ္အတြက္ သူတို႔ဘာေတြေတြးေနၾကတယ္ဆို
တာေတြ႕ၿပီး ေျပာခ်င္မိပါတယ္" လို႔ Zuckerberg ကသူရဲ႕ ေဖ့
ဘြတ္ခ္ပို႔မွာ ေရးသားထားခဲ့ပါတယ္။

သူသြားလာမယ့္ခရီးစဥ္ေတြထဲမွာ ဇနီးသည္ Priscilla Chan နဲ႔
အတူ သြားမယ့္လမ္းခရီးစဥ္ေတြပါ၀င္ၿပီး ေဖ့ဘြတ္ခ္ ရံုးေတြကို ၀င္
ေရာက္မွာျဖစ္သလို ဆရာဆရာမေတြ၊ သိပၸံပညာရွင္ေတြနဲ႔ ေတြ႕ဆံု
ဖုိ႔ရွိတဲ့အျပင္ ၿမိဳ႕ငယ္ေလးေတြနဲ႔ တကၠသိုလ္ေတြကိုပါ ၀င္ေရာက္ဖုိ႔
ရွိေနတယ္လို႔ သိရပါတယ္။

ယခုေျပာဆိုမႈဟာ သူ႔အေနနဲ႔ အစိုးရလုပ္ငန္းထဲကို ပါ၀င္ပတ္သက္ဖို႔
ရည္ရြယ္ေနတယ္ဆိုတာကို ျပသလိုက္တဲ့ အေရြ႕တစ္ခုျဖစ္တယ္လို႔
လည္း ယူဆေနၾကပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ဒီဇင္ဘာလအစပိုင္းကေတာ့
ထြက္ေပၚလာတဲ့သတင္းေတြအရ Facebook CEO Zuckerberg
နဲ႔ အျခားဘုတ္အဖြဲ႕၀င္ႏွစ္ဦးတို႔ဟာ လက္ရွိကုမၸဏီကုိ ထိန္းခ်ဳပ္ရင္း
နဲ႔ပဲ ႏိုင္ငံေရးဘက္ကို စီအီးအုိတစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ဘယ္လိုမ်ဳိး
ကူးေျပာင္းလုပ္ေဆာင္ႏိုင္မလဲဆိုတာကို ေဆြးေႏြးခဲ့ၾက
တယ္လို႔လည္း သိရပါတယ္။
Credit to ; Strategy First Journal
photo;wired.com
source;https://www.theguardian.com/…/mark-zuckerberg-facebook-2017

ႏုိင္ငံျခားျပန္လုပ္ငန္းေတြ႔အၾကဳံရွိသူမ်ား၏အေရးၾကီးပုံ

အပိုင္း (၁)

ျမန္မာႏုိင္ငံသည္ အာဆီယံစီးပြားေရး အသုိက္အ၀န္း (AEC) တြင္ပူးေပါင္းပါ၀င္ထားသည့္ ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံျဖစ္သည့္အျပင္ ေဒသတြင္းႏုိင္ငံမ်ားႏွင့္ ပုိမုိေပါင္းစည္းႏုိင္ေရး ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိရာ ျပည္တြင္းလုပ္ငန္းမ်ားအေပၚ စိန္ေခၚမႈမ်ားလည္း တစ္ပါးတည္း ျမင့္တက္လာမည္ျဖစ္သည့္အတြက္ စုိက္ပ်ိဳးေရးကို အေျခခံသည့္ႏုိင္ငံတစ္ႏုိင္ငံမွ စက္မႈထြန္းကားသည့္ ႏုိင္ငံအျဖစ္သုိ႔ တက္လွမ္းလာေတာ့မွာ ျဖစ္ပါတယ္။ျမန္မာႏုိင္ငံရဲ႕ GDP တုိးတက္မႈႏႈန္းကို ႏွစ္စဥ္ ၇% မွ ၉% သို႔တုိးတက္ရန္ ရည္မွန္းထား၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ႏုိင္မည္ဆုိပါက လာမယ့္ ၂၀၃၀ ျပည့္ႏွစ္တြင္ တုိင္းျပည္၏ စက္မႈဖြ႔ံျဖိဳးမႈမွာ တစ္ႏွစ္လွ်င္ ၅% မွ ၆% အၾကားတုိးတက္လာမည္ျဖစ္ပါသည္။ AEC ၏ အဓိကေသာ့ခ်က္မွာ AFTA (ASEAN Free Trade Area) ေခၚ လြတ္လပ္ေသာ ကုန္သြယ္မႈေဒသ တစ္ခုအျဖစ္ ၂၀၁၅ ခုႏွစ္ကတည္းကစ၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနျပီး ျဖစ္ပါသည္။ AEC အဖြဲ႔၀င္ႏုိင္ငံေတြဟာ အခ်က္ (၄) ခ်က္ကို လြတ္လပ္စြာ ေရႊ႕ေျပာင္းႏုိင္သည့္ သေဘာတူညီခ်က္အား လက္မွတ္ထိုးထားၾကပါသည္။ (၁) ကုန္စည္မ်ား၊ (၂) ၀န္ေဆာင္မႈမ်ား၊ (၃) ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ ႏွင့္ (၄) ကၽြမ္းက်င္လုပ္သားမ်ား တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

လက္ရွိအေျခအေနအရ AFTA, AEC ေတြနဲ႔အတူေျပာင္းလဲလာတဲ့ ဒီမုိကရက္တုိက္ေဇးရွင္းအေရြ႕တစ္ခုဟာ ႏုိင္ငံတကာက ျမန္မာႏုိင္ငံကို စီးပြားေရးေစ်းကြက္အရ မ်က္စိက်လာျပီျဖစ္ပါတယ္။ အစုိးရသစ္လက္ထက္ ေဒသအတြင္း စီးပြားေရး ဖြံ႔ျဖိဳးတုိးတက္ေစဖုိ႔ ဥပေဒေတြျပင္ဆင္ျခင္း၊ အထူးစီးပြားေရးဇုန္တြင္တည္ေဆာက္ေပးျခင္း၊ အေျခခံအေဆာက္အအုံ ေတြအတြက္ ႏုိင္ငံတကာရဲ႕ အကူညီေတြရယူျခင္း စတဲ့ ႏုိင္ငံဖြ႔ံျဖိဳးတုိးတက္ဖုိ႔အတြက္ အဖက္ဖက္မွ ၾကိဳးစားေဆာင္ရြက္ေနသည္မ်ားကို ေတြ႔ျမင္ေနရတယ္။

ႏုိင္ငံျခားတုိက္ရုိက္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈ (FDI) ၀င္ဖုိ႔ဆုိရင္ အေျခခံအားျဖင့္ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမဲ့သူေတြဟာ အဓိကအခ်က္ (၅)ခ်က္ကို ၾကည့္မွာျဖစ္ပါတယ္။ (၁) ႏုိင္ငံေရး၊ စီးပြားေရးတည္ျငိမ္မႈ (Political & Stability) ၊ (၂) ႏုိင္ငံရဲ႕ စီးပြားေရးအလားအလာေကာင္းမႈ (Economic Potential)၊ (၃) ႏုိင္ငံရဲ႕ စီပြားေရးဇုံၾကမႈ (Geographic Location) ၊(၄) ႏုိင္ငံရဲ႕ အလုပ္အကုိင္ႏွင့္ လုပ္သားအရင္းအျမစ္ (Skill Labour)၊ (၅) ႏုိင္ငံရဲ႕ အဓိကစီးပြားေရးအေဆာက္အအုံ (Infrastructure) တုိ႔ပဲျဖစ္ပါတယ္။

FDI မွာေရာ AEC မွာေရာ နံပါတ္ (၄) အခ်က္ျဖစ္တဲ့ Skill Labour ဆုိတာပါလာျပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ကုိယ္ႏုိင္ငံထဲမွာ ရွိတဲ့ Labour ေတြဟာ Skill Full ျဖစ္ရဲ႕လားဆုိတာ ျပန္သုံးသပ္ရပါေတာ့မယ္။ ဟုိယခင္က ႏုိင္ငံအတြင္းမွာ ႏုိင္ငံေရးမတည္ျငိမ္မႈေတြ၊ စီးပြားေရးခၽြတ္ခ်ဳံက်မႈေတြေၾကာင့္ ကုိယ္ႏုိင္ငံအတြင္းက ပညာရွင္ေတြ၊ ပညာတတ္ေတြဟာ အလုပ္အကုိင္မဖန္တီေပးႏုိင္၍ ျပည္ပကို ထြက္ခြာသြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ယခု ႏုိင္ငံေရးအေျပာင္းအလဲေတြေၾကာင့္ေသာ္၄င္း၊ စီးပြားေရးအေျခအေနေျပာင္းလဲမႈေၾကာင့္ေသာ္၄င္း ျပန္လည္ေရာက္ရွိလာၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားျပန္သူေတြနဲ႔အတူ ပါလာတာကေတာ့ ႏုိင္ငံျခားလုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကဳံေတြပဲျဖစ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက ပညာေရးအတြက္ တစ္ခ်ဳိ႕ေတြက အရင္းအႏွီးရွာဖုိ႔အတြက္ ႏုိင္ငံျခားကိုထြက္သြားၾကတာျဖစ္တယ္။ ဖြ႔ံျဖိဳးျပီးႏုိင္ငံမွာရခဲ့တဲ့ လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကဳံဟာ ဖြ႔ံျဖိဳးဆဲႏုိင္ငံအတြက္ေတာ့ ဗဟုသုတ (သို႔) သင္ခန္းစာအျဖစ္ ျပန္လည္းယူသုံးလုိ႔ရမယ္။ ဘာေၾကာင့္လဲဆုိေတာ့ သတ္မွတ္ျပဌာန္းထားတဲ့ ဥပေဒေတြဟာ မတူၾကလို႔ပဲ။

အပိုင္း (၂)

ဥပမာ ကုမၸဏီတစ္ခုမွာ Asst HR Manager တစ္ေယာက္ရွိတယ္ထားပါေတာ့။ ထုိမန္ေနဂ်ာဟာ လုပ္သက္ရင့္ျပီး ကုိယ္ႏုိင္ငံအတြင္းက အလုပ္သမားဥပေဒေတြ ေကာင္းေကာင္းသိတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္ သဘာ၀ကို ေကာင္းေကာင္းနားလည္တယ္။ လုပ္ငန္းလိုအပ္ခ်က္အရ မျဖစ္မေန ႏုိင္ငံျခားအေတြ႕အၾကဳံရွိတဲ့ HR Manager တစ္ေယာက္ကို ခန္႔လိုက္တယ္ဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီ HR Manager ဟာ ဘာသာစကားလည္းကၽြမ္းက်င္ျပီး MBA လည္းျပီထားတယ္။ ဒါေပမယ့္ HR လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကဳံေတာ့ ရွိမေနဘူးဆုိရင္ေတာ့ ျပႆာနာရွိပါတယ္။ လုပ္ငန္းေတြလိုအပ္ခ်က္အရ ခန္႔တယ္ဆုိရင္ေတာင္ Owner က သူနဲ႔ကုိက္ညီတဲ့ ရာထူးမ်ိဳးေပးရပါမယ္။ ႏုိင္ငံျခားမွာ MBA ျပီးထားရုံနဲ႔ေတာ့ HR Manager ျဖစ္မလာႏုိင္ပါဘူး။ ေနာက္တစ္ခုက လစာ ကြာဟမႈ ျပႆာနာေတြရွိလာႏုိင္ပါတယ္။ ႏုိင္ငံျခားျပန္အလုပ္အေတြ႕ၾကဳံရွိတယ္သူေတြဟာ လစာကို လက္ရွိ Local ကေစ်းကိုမၾကည့္ဘဲ ဟုိအရင္ႏုိင္ငံျခားမွာ ရခဲ့တဲ့လစာထက္မနဲ ေတာင္းပါလိမ့္မယ္။ ႏုိင္ငံျခားျပန္တစ္ေယာက္ကုိခန္႔လိုက္ျပီးဆုိရင္ေတာ့ အနီးဆုံး ရာထူးတူတစ္ေယာက္ကေတာ့ လစာကိစၥနဲ႔ Feeling တစ္ခုေတာ့အျမဲ၀င္ေနမွာပါ။ ေနာက္ေတာ့ လုပ္ငန္းမွာ မေပ်ာ္ေတာ့ဘဲ လုပ္သက္ရင့္၀န္ထမ္းကပဲ ေျပာင္းသြားလိမ့္မယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ Owner ေတြရဲ႕ Technic တစ္ခုလုိ႔လဲ ဆုိလုိ႔ရႏုိင္တယ္။လက္ရွိ၀န္ထမ္းေတြအေပၚမွာ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈမရွိေတာ့လို႔ ၾကားလူခံျပီး စီမံခန္႔ခြဲခုိင္းတာလည္းျဖစ္ႏုိင္တယ္။

 ကၽြန္ေတာ္တို႔ Local Company ေတြရွိ၀န္ထမ္းေတြဟာ ေအးေအးလူးလူးနဲ႔ အလုပ္ေလာဘမရွိဘဲ မလုပ္မရႈပ္မျပဳတ္ဆိုတာမ်ိဳး ေနေလ့ရွိတယ္။ တကယ္လုိ႔ ႏုိင္ငံျခားကုမၸဏီေတြ ၀င္လာျပီဆုိရင္ Local ကုမၸဏီေတြနဲ႔ ျပိဳင္ရေတာ့မယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ၾကရင္ ႏုိင္ငံျခားသားေတြ၊ ႏုိင္ငံျခားျပန္ေတြက Top Management ၊ Business Development ပုိင္းစတဲ့ ေနရာၾကီးၾကီးေတြမွာ သူတို႔ယူထားျပီး က်န္ Middle Level ပုိင္းေတြေလာက္သာ Local Employee ေတြကိုသုံးမယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ရဲ႕ Labour Market ထဲမွာနစ္နာမႈေတြျဖစ္လာပါမယ္။

 ႏုိင္ငံျခားလုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကဳံရွိတာမွန္ေပမယ့္ သက္ဆုိင္ရာနယ္ပယ္ကမဟုတ္ရင္ အဆင္မေျပပါဘူး။ ႏုိင္ငံျခားျပန္တစ္ေယာက္ဟာ လုပ္ငန္းမွာ စိတ္အားတတ္ၾကြတာမွန္ေပမယ့္ လုပ္ေနတဲ့အလုပ္က ဦးတည္ရာလဲြေနရင္ သူနဲ႔အတူတဲြလုပ္ရတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကုိင္ဖက္ေတြဟာ ေနာက္ကလုပ္မလုပ္ႏုိင္ဘဲ ျပႆာနာရွိႏုိင္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ကိုယ္နဲ႔အတူတြဲလုပ္ရမယ့္သူေတြနဲ႔ သဟဇာတ ျဖစ္ဖုိ႔လိုအပ္ပါတယ္။ လုပ္ငန္းခြင္တစ္ခုလုံးရဲ႕ သေဘာသဘာ၀မ်ားကိုလည္း သိရွိလာေအာင္ အခ်ိန္တစ္ခုယူရပါမယ္။ ႏုိင္ငံျခားျပန္လုပ္ငန္းအေတြ႕အၾကဳံ ရွိသူတစ္ေယာက္ဟာ ပညာတတ္တစ္ေယာက္ဆုိရင္ေတာ့ တစ္ကုိယ္ေကာင္ဆန္မႈမရွိသင့္ပါဘူး။ ကုိယ္လက္ေအာက္က လူေတြေအာင္ျမင္တာဟာ ကုိယ္ရဲ႕ေအာင္ျမင္မႈလုိ သေဘာထားျပီ လက္တြဲသင္ယူေပးရပါမယ္။ ပညာမာန္မာနထားရင္ေတာ့ လက္ေအာက္၀န္ထမ္းေတြဟာ ေနာက္ကြယ္မွာ မေကာင္းေျပာၾကပါလိမ့္မယ္။ ကိုယ္သိတဲ့ ႏုိင္ငံျခားျပန္အေတြ႔အၾကဳံေတြ ျပန္လည္မွ်ေ၀ေပးရပါမယ္။ Top Management ပုိင္းမွာ ယူထားတဲ့သူဆုိရင္ေတာ့ စီမံခန္႔ခြဲ႔မႈအပုိင္းေရာ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကဳံပါ ေကာင္းမြန္ရပါမယ္။ 

" Potential Leader "

အလားအလာရိွတဲ့ ေခါင္းေဆာင္း

လက္ရွိအဖြဲ႔အစည္းမွာ Middle level manager အၿဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ဒီတစ္ႏွစ္ခြဲကာလအတြင္း အၾကီးမားဆံုးအခက္အခဲက ဘာလဲဆုိရင္ Front line manager ေတြကို ဘယ္လိုမ်ိဳး စြမ္းေဆာင္ရည္ၿမွင့္ေပးရမလဲ ဆုိတာပါပဲ။ သူတုိ႔ ေတာ္ရင္ေတာ္သေလာက္ လုပ္ငန္းေတြ သိသိသာသာ ေအာင္ၿမင္လာတတ္ၾကတာမုိ႔ အင္မတန္အေရးၾကီးတဲ့ အစိတ္အပိုင္းတစ္ခုလည္း ၿဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုိ ေဒသေလးတစ္ခုေလာက္ တာ၀န္ယူရသူေတာင္ ဒီေလာက္ဆုိရင္ တစ္ႏုိင္ငံလံုးကို ဦးေဆာင္ရသူဆုိ ဘယ္လိုမ်ားေနမလဲ။ တကယ္ေတာ္တဲ့ မန္ေနဂ်ာတစ္ေယာက္ကို ေတြ႔ၿပီဆုိ လုပ္ငန္းရွင္ေတြဟာ လက္လြတ္မခံႏုိင္ၾကလို႔ လစာေကာင္းေကာင္းေပးဖု႔ိ လက္မတြန္႔ၾကဘူး ဆိုၿပီး လုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ ေရးဖူးတာေလး သြားသတိရမိပါတယ္။
ခုလို ႏုိင္ငံၿခားရင္းႏွီးၿမွပ္ႏွံမႈေတြ ပို၀င္လာေတာ့မယ္၊ အလုပ္အကုိင္အခြင့္အလမ္းေတြ ပိုမ်ားလာေတာ့မယ့္ အခ်ိန္မ်ိဳးမွာဆုိ ကုိယ့္မွာသာ ေခါင္းေဆာင္မႈအေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ အရည္အခ်င္းေတြ ေကာင္းေကာင္းရွိထားရင္ သူမ်ားထက္ ေခါင္းတစ္လံုးသာေနမွာ အမွန္ပါပဲ။
ဒါၿဖင့္ အလားအလာရွိတဲ့ေခါင္းေဆာင္ (Potential Leader) တစ္ေယာက္မွာ ဘယ္လိုအရည္အေသြးေတြ ရွိေနဖုိ႔ လိုမလဲ

ရင္ခုန္မိတာ ..... လား?

လူဆုိတာ စား၀တ္ေနေရးအတြက္အလုပ္လုပ္ၾကရတယ္။ အလုပ္တစ္ခုရွိမွလဲ လူတန္ဖုိးရွိမယ္။ ဒါဆုိ အလုပ္လုပ္ေနၾကတာလူေတြ အထူးသျဖင့္ လခစား ၀န္ထမ္းေတြေပါ့ အလုပ္မွာ တစ္ေန႔တာ ဘယ္လုိကုန္ဆုံးၾကလဲ?

အလုပ္ခ်ိန္ မနက္ ၉နာရီ - ညေန ၅ နာရီ အထိဆုိပါစုိ႔။ အဲဒီအခ်ိန္အေတာအတြင္းမွာ မိမိရဲ႕ ပညာျဖင့္ (သို႔) ကၽြမ္းက်င္မႈျဖင့္ အလုပ္အတြက္ Result တစ္ခုထြက္ရဲ႕လားဆုိတာ သိဖုိ႔လုိတယ္။ အလုပ္ဆုိတာ Result ရွိရတယ္။ လုပ္ေတာ့လုပ္ေနတာပဲ Result မရွိရင္ အလုပ္လုပ္တာနဲ႔ မတူေတာ့ဘူး။ အလုပ္ “လုတ္”ေနရုံသာျဖစ္တယ္။

လုပ္ေတာ့ ဟဲ့.. လုပ္ေတာ့ေနာ္ ဟဲ့..ဟဲ့ .. "ဟဲ့" ဆိုတာ ခုိင္းေစေနရတဲ့ စကားလုံးျဖစ္တယ္။ တစ္ေန႔တာမွာ ခုိင္းမွာလုပ္တာလား? မခုိင္းဘဲလုပ္တာ လား? လူတုိင္း တစ္ေန႔တာမွာ ၂၄ နာရီ ပိုင္ဆုိင္ၾကတယ္။ ကိုယ္ပုိင္အခ်ိန္ ၈ နာရီကို ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ေတြဟာ သူတစ္ပါးကို ေပးထားရတယ္။ အဲေပးထားရတဲ့အခ်ိန္ ၈နာရီဟာ တကယ္ေကာ ရတဲ့ လစာနဲ႔ ထုိက္တန္ရဲ႕လား? Reslut ထြက္ရဲ႕လား? အလုပ္ဆုိတာ ေလ့လာသင္ယူလုိ႔ အေကာင္းဆုံး ေနရာတစ္ခုလို႔ သတ္မွတ္လုိက္ရင္ အလုပ္လုပ္ေနတဲ့လုိ႔ေတာင္ ထင္မိမွာမဟုတ္ဘူး။ အလုပ္လုပ္တာ ရင္ခုန္ဖို႔လိုတယ္၊ Professional ဆန္ဖုိ႔လုိတယ္။ ငါကို လစာက ဒီေလာက္ေပးထားတာ ဒီေလာက္နဲ႔ တန္ေအာင္ပဲလုပ္မယ္ ဆုိတာမ်ိဳးေတြ ၀န္ထမ္းစိတ္ထဲမွာရွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္တစ္ေန႔တာ အလုပ္မွာ ကိုယ့္အတြက္ သူ႔အတြက္ ဘာအက်ိဳးရွိသြားေစလဲဆုိတာ Result ပဲ။ ၀န္ထမ္းဆုိတဲ့အတြက္ အလုပ္၀န္ေတြကို ထမ္းတဲ့သူေပါ့. တစ္ေန႔လာ ဒီအလုပ္လုပ္တယ္. ေနာက္တစ္ေန႔လာ ဒီအလုပ္လုပ္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ကုိယ္အလုပ္ေလးထဲမွာပဲ ဒီေလာက္နဲ႔ ေက်နပ္ေနၾကတယ္။ ခုေခတ္က Idea ေခတ္ျဖစ္ေနျပီ။ ခုခ်ိ္န္ဟာ Business မွာေရာ Staff Life မွာေရာ သူတစ္လွမ္းလွမ္းေနရင္ ကိုယ္က ဘယ္ႏွစ္လွမ္း ေက်ာ္လွမ္းမယ္ဆုိတာမ်ိဳးေတြ ျဖစ္လာျပီ။ ယွဥ္ျပိဳင္မႈေတြ မ်ားလာျပီ။ ဒါဆုိ Innovation မရွိ၊ Challenging မရွိ၊ Vission မရွိနဲ႔ဆုိရင္ ျပိဳင္ဖက္ကို ဘယ္လုိျပိဳင္မလဲ?

ကမၻာေပၚမွာ ျဗိတိန္လံုးဝ မသိမ္းပိုက္ဖူးတဲ့ ႏိုင္ငံ ၂၂ ႏိုင္ငံ

ယေန႔စစ္အင္အားၾကီးပါတယ္ဆုိတဲ့ အေမရိကန္၊ တရုတ္၊ ရုရွား၊ ျပင္သစ္ အစရွိတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားကိုေတာင္ သိမ္းပိုက္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူ မသိမ္းပိုက္ဖူးတဲ့ ႏို္င္ငံ ၂၂ ႏိုင္ငံမ်ားကေတာ့ -

Andorra (အင္ဒိုရာ) - ဥရာပတြင္ နံပါတ္၆ အေသးဆံုး ႏုိ္င္ငံ
Belarus (ဘီလာရုစ္) - ဥေရာပအေရွ႕ပိုင္းကုန္းတြင္းပိတ္ ႏုိင္ငံ
Bolivia (ဘိုလီဗီးယား) - ေတာင္အေမရိကအလယ္ပိုင္းရွိ ႏို္င္ငံ
Burundi (ဘူရန္ဒီ) - အာဖရိကတိုက္ အေရွ႕ပိုင္းရွိ ကုန္းတြင္းပိတ္ႏို္င္ငံ
Central African Republic - ဗဟုိအာဖရိက သမၼတ ႏုိင္ငံ
Chad (ခ်က္ဒ္ သမၼတႏိုင္ငံ) - အာဖရိတိုက္အလယ္ပိုင္းရွိ ကုန္းတြင္းပိတ္ႏိုင္ငံ
Congo (ကြန္ဂုိ) - အာဖရိကတိုက္ အလယ္ပိုင္းရွိႏိုင္ငံ